zastępca ()
, ,
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy (1.1) ktoś, kto zastępuje jakąś osobę w obowiązkach
(1.1)
(1.1) Gdy dyrektor jest na urlopie, urzęduje jego zastępca.
(1.1) zastępca kierownika / dyrektora, / prezesa / dowódcy / szefa / komendanta / prezydenta / wójta / głównego księgowego / redaktora naczelnego / komisarza / wojewody • pierwszy / drugi / trzeci zastępca • zastępca ds. administracyjnych / ds. personalnych / ds. naukowych / ds. politycznych / … • stanowisko / posada zastępcy • mianować / powołać / zwolnić zastępcę • zastępca pełnomocny
(1.1) wice-; wice; z-ca
zastępstwo , zastępczość , zastępowanie , zastąpienie zastępczyni zastępować , zastąpić zastępczy zastępczo
Zastępca Syna Bożego
angielski: (1.1) replacement, substitute arabski: (1.1) نائب baskijski: (1.1) ordezko bułgarski: (1.1) заместник czeski: (1.1) zástupce , náhradník duński: (1.1) stedfortræder esperanto: (1.1) anstataŭulo, anstataŭanto francuski: (1.1) remplaçant japoński: (1.1) 副 kazachski: (1.1) орынбасар niemiecki: (1.1) Vertreter nowogrecki: (1.1) αναπληρωτής , αντικαταστάτης polski język migowy: rosyjski: (1.1) заместитель wilamowski: (1.1) zastympca