sztywny ()
,
przymiotnik (1.1) niepoddający się wyginaniu, odporny na zginanie, zmiany (1.2) nieumiejący się bawić lub wyluzować (1.3) nieżywy rzeczownik, rodzaj męskoosobowy (2.1) trup (2.2) człowiek kompletnie pijany
(1.1-2) (1.3)
sztywne zawieszenie • ceny sztywne • bryła sztywna (1.1) chondrilla sztywna • czosnek sztywny • rogatek sztywny • sit sztywny
(1.1) nieelastyczny (1.2) drętwy
sztywniak , sztywniaczka , sztywniactwo , sztywna , sztywność , sztywniackość sztywnie, sztywno sztywnieć, usztywnić
park sztywnych
Małgorzata Stefaniak, „Absztyfikant założył ancug”, czyli o niemieckich zapożyczeniach we współczesnej polszczyźnie potocznej, w: Język, Komunikacja, Informacja nr 6/2011, red. I. Koutny, P. Nowak, s. 219.
angielski: (1.1) stiff, rigid; (1.2) rigid; (1.3) stiff arabski: (1.1) جامد (ǧāmid) chiński standardowy: (1.1) 刚 (gāng) duński: (1.1) stiv; (1.2) stiv; (2.2) stiv esperanto: (1.1) rigida; (1.2) rigida francuski: (1.1) raide gudźarati: (1.1) અક્કડ (akkaḍa) kataloński: (1.1) inflexible niemiecki: (1.1) steif; (1.2) steif; (1.3) steif norweski (bokmål): (1.1) stiv norweski (nynorsk): (1.1) stiv rosyjski: (1.1) жёсткий szwedzki: (1.1) styv ukraiński: (1.1) жорстки́й włoski: (1.1) rigido