czarujący () , ,
(1.1) imiesłów przymiotnikowy czynny od: czarować przymiotnik (2.1) uroczy, pełen wdzięku, urzekający, ujmujący
(1-2)
(2.1) Na próżno kapela wygrywała skoczne dryganty, sztajery i menuety, liberia, w białych kosmatych surdutach, niestrudzenie roznosiła słodkie muszkatele i alikanty, a czarujące gospodynie usiłowały ożywić gnuśną zabawę - nuda nie dała się rozproszyć. (2.1) Ona jast tak czarującą kobietą.
czarownictwo , czar , czary , czarowność , czarowanie , zaczarowanie , odczarowywanie , odczarowanie , czarodziejka czarować , zaczarować , odczarowywać , odczarować czarowny czarująco, czarownie
angielski: (2.1) charming arabski: (2.1) ساحر, فتان, أخاذ duński: (2.1) charmerende, indtagende esperanto: (2.1) ĉarma fiński: (2.1) viehättävä francuski: (2.1) charmant, ravissant hiszpański: (2.1) encantador, cautivador nowogrecki: (2.1) γοητευτικός, μαγευτικός portugalski: (2.1) charmoso rosyjski: (2.1) чарующий sanskryt: (2.1) चतुर, आमञ्जु, ललित turecki: (2.1) alımlı włoski: (2.1) affascinante, incantevole, maliardo, seducente