ίππος ()
íppos
rzeczownik, rodzaj męski (1.1) koń (1.2) koń (gimnastyczny) (1.3) koń, skoczek (szachowy) (1.4) koń mechaniczny
(1) M18: ίππος, ίππου, ίππο, ίππε; ίπποι, ίππων, ίππους, ίπποι
(1.2) ίππος με λαβές / πλάγιος ίππος → koń z łękami • ίππος άλματος → koń do skoku
(1.1) άλογο (1.3) άλογο (1.4) άλογο
ιππάριον , ίππαρχος , Ιππάριον , ιππασία , ιππέας , ιππεύτρια , ίππευση , ιππηλασία , ιππηλάτης , ιππικό , ιπποδρομία , ιπποδρόμιο , ιππόδρομος , ιπποδύναμη , ιππόκαμπος , ιπποκομία , ιπποκόμος , ιππομαχία , ιππονομή , ιπποπέδη , ιπποπόταμος , ιπποσκευή , ιπποστάσιο , ιπποσύνη , ιππότης , ιπποτικότητα , ιπποτισμός , ιπποτροφείο , ιπποτροφία , ιπποτρόφος , ιπποφαγία , ιπποφάγος , ιπποφορβείο ιππεύω ιππαγωγός, ίππειος, ιππευτικός, ιππήλατος, ιππικός, ιπποδρομιακός, ιπποδρομικός, ιπποτικός ιππαστί ιππο-, ιππό-
δούρειος ίππος → koń trojański
→ koń