__TOC__ baronet ()
, ,
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy (1.1) dziedziczny, szlachecki brytyjski tytuł honorowy; rzeczownik, rodzaj męskoosobowy (2.1) mężczyzna noszący tytuł baroneta (1.1)
(1.1) , (2.1)
(1.1) W 1625 r. ustanowiono tytuł baroneta Szkocji dla wsparcia kolonizacji Nowej Szkocji. (2.1) Widziałem, że baronet jest niezadowolony z naszego wyjazdu i że ma do nas żal, iż go opuszczamyArthur Conan Doyle, Tajemnica Baskerville’ów.
(1.1) tytuł (2.1) arystokrata
<
angielski: (1.1) baronet; (2.1) baronet bułgarski: (1.1) баронет ; (2.1) баронет duński: (1.1) baronet ; (2.1) baronet francuski: (1.1) baronnet ; (2.1) baronnet litewski: (1.1) baronetas ; (2.1) baronetas niemiecki: (1.1) Baronet ; (2.1) Baronet norweski (bokmål): (1.1) baronett ; (2.1) baronett norweski (nynorsk): (1.1) baronett ; (2.1) baronett włoski: (1.1) baronetto ; (2.1) baronetto
baronet ()
,
rzeczownik policzalny (1.1) baronet (brytyjski tytuł szlachecki)
(1) baronet; baronets
(1.1) skrót Bart, Bt
baronetess, baronetage
baronet ()
rzeczownik, rodzaj męski żywotny (1.1) baronet
(1.1)
baronetka baronetský