__TOC__ immobile ()
przymiotnik (1.1) nieruchomy, unieruchomiony, przytwierdzony na stałe
(1.1) mobile
immobility, immobilizer, mobility, mobile mobile
immobile ()
przymiotnik (1.1) nieruchomy, unieruchomiony
(1.1) immobile ; immobiles
(1.1) statique
(1.1) mobile
immobiliser immobilisation
immobile ()
przymiotnik (1.1) nieruchomy rzeczownik, rodzaj męski (2.1) nieruchomość
(1.1) immobile ; immobili (2.1) immobile; immobili
(1.1) stare immobile → stać bez ruchu
(1.1) fermo, stabile (2.1) bene immobile
(1.1) mobile (2.1) bene mobile
immobiliarista , immobilismo , immobilista , immobilità immobilitare immobiliare, immobilistico immobilisticamente, immobilmente
<