zborsuczyć się () , ,
czasownik zwrotny dokonany (1.1) neologizm nic nie znaczące, absurdalne słowo, wprowadzające do akcji dramatu element groteski (1.2) zepsuć się, dać plamę, skompromitować się (1.3) zepsuć powietrze, puścić bąkaHasło zborsuczyć w: Słownik Encyklopedyczny. Gwara uczniowska, red. Halina Zgółkowa, Wydawnictwo Europa, ISBN 83-88962-71-X.
(1.1-3)
(1.1) Mówi, że wszystkie suki zborsuczyły się dziś o szóstej na folwarku.Stanisław Ignacy Witkiewicz W małym dworku, akt 1, scena 11 (1.2) Rano na deszczu pechowo zborsuczyła mi się komórka. (1.3) Jacek tak zborsuczył się na matmie, że pół godziny wietrzyliśmy gabinet.
(1.1) suki zborsuczyły się • uratować suki od zborsuczenia • pani dobrodzika zborsuczyła się
(1.1) odborsuczyć
odborsuczyć, zborsuczeć, borsuczeć zborsuczony
(1.1) ; neologizm literacki Stanisława Ignacego Witkiewicza z dramatu W małym dworku (1.2-3) od (1.1)
(1.2) (1.3) angielski: (1.1) mongrelizeStanisław Ignacy Witkiewicz, Country House, tłum. Daniel Charles Gerould, Taylor & Francis e-Library, 2005, ISBN 0-203-98611-3: He says all the thoroughbred bitches in the kennels started mongrelizing at six this morning.