obwalten ()
czasownik słaby, rozdzielnie lub nierozdzielnie złożony, nieprzechodni (1.1) panować, istnieć, zachodzić
(1.1)Wiktionary.de, obwalten (Konjugation), dostęp 18.12.2024 obwalten (obwaltet), obwaltete, obwaltet (haben) (1.1) obwalten (waltet ob), waltete ob, obgewaltet (haben)
(1.1) Unter den obwaltenden Umständen ist eine baldige Genesung unvorstellbar. → W zaistniałych warunkach szybkie wyzdrowienie jest niemożliwe.
(1.1) vorhanden sein, bestehen
Obwalten