__TOC__ vogue ()
, ,
rzeczownik (1.1) moda (1.2) popularność
(1.1) in vogue → w modzie, modny
voguish
zapożyczone w końcu XVI wieku z < < lub ze ze starosaksońskiego *wogon (wariant wagon)
vogue ()
rzeczownik, rodzaj żeński (1.1) moda, popularność, wziętość (1.2) coroczne święto miejscowości
(1) une vogue; vogues
(1.1) Je trouve la vogue des mini-joupes entre jeunes filles bizarre. → Uważam modę na minispódniczki wśród młodych dziewczyn za dziwną. (1.1) La vogue de cette chanteuse augmente. → Popularność tej piosenkarki rośnie.
(1.1) en vogue → modny
(1.1) mode, popularité, renom, succès
(1.1) impopularité, désuétude, déconsidération, défaveur, discrédit
(1.1) źródłosłów dla (1)
(1.2) używane na południowym wschodzie Francji