__TOC__ bussa ()
czasownik przechodni (1.1) wieźć autobusem (1.2) szczuć ( psem)
(1) att bussa, bussar, bussade, bussat, bussa! ; pres. part. bussande, perf. part. bussad
(1.1) bussa någon → wieźć kogoś autobusem (1.2) bussa hundar på någon → szczuć kogoś psami
buss, bussande, bussning buss buss
(1.1) → autobus + …tworzy czasownik (1.2) → bierz! + …tworzy czasownik
bussa ()
rzeczownik, rodzaj żeński (1.1) uderzenie
(1.1) bussa; busse
(1.1) ricevere busse → dostać cięgi / kije
bussata bussare, bussarsi