__TOC__ armature ()
rzeczownik (1.1) zbroja, pancerz (1.2) twornik (część dynama)
armature ()
rzeczownik, rodzaj żeński (1.1) armatura, żelazne okucie/obudowa w budynku, figurach z brązu itp.Stanisław Ropelewski, Dictionnaire complet français-polonais et polonais-français, s. 54 (1.2) zbrojenie (1.3) żebro rdzeniowe
(1) armature; armatures
(1.1) armature de vitrail → armatura witrażowa • armature de condensateur → okładzina kondensatora (1.2) armature à étriers → zbrojenie strzemionami • armature circulaire → zbrojenie okrągłe • armature comprimée/de compression → zbrojenie ściskane • armature de précontrainte → zbrojenie sprężające • armature de répartition → zbrojenie rozdzielcze • armature en attente → zbrojenie łącznikowe • armature principale → zbrojenie główne
armateur , armement , armure
<