__TOC__ mrok ()
,
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy (1.1) brak wystarczającej jasności, światła, ciemna szarość, która pojawia się po zachodzie słońca, zgaszeniu światła lub wypełnia słabo oświetlone miejscaJ. Karłowicz, A. Kryński, W. Niedźwiedzki, Słownik języka polskiego, Warszawa 1902, tom 2, s. 1059. (1.2) to, co otacza wydarzenia odległe, zapomniane, niewyjaśnione (1.3) ciemne, złe strony charakteru, życia, historii, dziejów (1.4) chmuraJ. Karłowicz, Słownik gwar polskich, Kraków 1903, tom 3, s. 193.
(1.1-4)
(1.1) Mrok szary poczynał zalegać ulice, a chmura nad miastem zwieszona, milcząca (…)Józef Ignacy Kraszewski: Djabeł (1.2) Teraz, gdy w te mroki lat dawnych się wpatruję, coraz mi więcej rzeczy na pamięć przychodzi, które jakby mgłą były okryteJózef Ignacy Kraszewski: Kunigas. (1.3) Pod krzyżem zgięta — w mroku rozpaczy / na ostrych głazach dusza się krwawi (…)Tadeusz Miciński: Zofia Casanova (1.3) (…) stworzył poeta jeden z najpotężniejszych, jakie zna literatura, symboli błądzeń duszy w mroku niewiedzy (…)Stefan Kołaczkowski: Twórczość Jana Kasprowicza
(1.1) zapada / nastaje mrok (1.3) mrok duszy
(1.1) zmierzch, zmrok, szarówka, ciemność, cień; ciemnica; ćma
(1.1) światło
(1.1) półmrok, czerń, zaciemnienie
mroczek /, pomroka , zamroczenie , mroczność , zmrok mrocznieć , mroczyć , zamroczyć mroczny mrocznie
zobacz też
angielski: (1.1) darkness, dark; (1.2) shadow; (1.3) shadow czeczeński: (1.1) бода fiński: (1.1) pimeys jidysz: (1.1) חושך / (chojszech) kazachski: (1.1) түнек litewski: (1.1) tamsa niderlandzki: (1.1) duisternis niemiecki: (1.1) Dunkelheit rosyjski: (1.1) мрак ukraiński: (1.1) морок , темрява
mrok ()
rzeczownik, rodzaj męski (1.1) chmura