күн () kün
rzeczownik (1.1) skóra (wyprawiona)
(2.1) 2. od: күнеү
(1.1) (2.1)
күн ()
rzeczownik (1.1) słońce
күн () kün
rzeczownik (1.1) człowiekElza-Bair Mataskovna Gouchinova, The Kalmyks, Routledge, 2013, s. 120.
күн ()
rzeczownik (1.1) słońce (1.2) dzień (1.3) pogoda
(1.1) (1.2)
(1.1) күнбағыс → słonecznik (1.2) күнтізбе → kalendarz
(1.1) ай (1.2) түн
күнделік, күнсіздік күндегі, күнсіз
күн () kün
rzeczownik (1.1) słońce (1.2) dzień (1.3) pogoda