externus ()
przymiotnik (1.1) zewnętrzny (1.2) cudzy, obcy (1.3) obcy, cudzoziemski, zagraniczny rzeczownik, rodzaj męski (2.1) cudzoziemiec
(1.1-3) extern|us, ~a, ~um (2.1) extern|us, ~i
(1.3) Corpus non igni abolitum, ut Romanus mos, sed regum externorum consuetudine differtum odoribus conditur tumuloque Iuliorum infertur.Tacyt: Roczniki (Annales), 16. 6. → Ciało (Poppei) nie zostało strawione przez ogień zgodnie z rzymskim obyczajem, ale podług obcego obrządku (Poppei) wypchane zostało wonnościami, zabalsamowane i pogrzebane w grobowcu Juliuszy.
(1.1-3) exter, extraneus, alienus (1.1) adventicius, exterior (1.3) peregrinus, adventicius (2.1) exter , alienigena , peregrinus
exter exter