upatrzyć ()
, ,
czasownik (1.1) obserwując, znaleźć sobie coś lub kogoś odpowiedniego (1.2) doszukać się czegoś, dopatrzeć się czegoś, spostrzec coś
(1.1-2)
(1.1) Wisiała nad miastem niby czarny kruk, krążący nad upatrzonym celem. (1.2) Wielokrotnie zaznacza, że Świrszczyńska była agnostyczką i materialistką, a nawet że „wzmianek o chodzeniu do kościoła u niej nie upatrzysz” (…)Dorota Wojda, Magda Heydel, Andrzej Hejmej, Różne głosy: Prace ofiarowane Stanisławowi Balbusowi na jubileusz siedemdziesięciolecia, Wydawnictwo Uniwersytetu Jagiellońskiego, 2013.
(1.1-2) upatrzyć +
upatrzenie , upatrywanie popatrzyć, upatrywać
szczęśliwy, kto na świętą Annę upatrzy sobie pannę • wycofać się na z góry upatrzone pozycje
jidysz: (1.1) mieć upatrzone האָבן אַן אויג (hobn an ojg)