__TOC__ disperare ()
rzeczownik, rodzaj żeński (1.1) rozpacz
disperare ()
czasownik przechodni (1.1) tracić nadzieję (na coś) czasownik nieprzechodni (2.1) nie wierzyć (w coś), tracić nadzieję (na coś)
(1.1) I medici disperano di salvarlo. → Lekarze tracą nadzieję na uratowanie go. (2.1) Non disperare, troveremo una soluzione. → Nie trać nadziei, znajdziemy rozwiązanie.
(1.1) far disperare qualcuno → doprowadzać kogoś do rozpaczy (2.1) disperare della salvezza → nie wierzyć w możliwość ocalenia
(2.1) abbattersi, scoraggiarsi, sconfortarsi, demoralizzarsi, deprimersi, avvilirsi
(2.1) reagire, sperare, confidare
disperanza , disperata , disperato , disperazione disperarsi disperato disperatamente