grenzen ()

czasownik słaby (1.1) graniczyć (przylegać) (1.2) graniczyć (być podobnym)

(1.1-2)Wiktionary.de, grenzen (Konjugation), 2016 grenz|en (grenzt), grenzte, gegrenzt (haben)

(1.1) Im Osten grenzt Polen an Litauen, Weißrussland und an die Ukraine. → Na wschodzie Polska graniczy z Litwą, Białorusią i Ukrainą. (1.1) Evas Sparsamkeit grenzt an Geiz. → Oszczędność Ewy graniczy ze skąpstwem.

(1.1) grenzen an + (1.2) grenzen an +

(1.2) an die Schweiz / die Ukraine / die Türkei grenzen • an Deutschland / Frankreich / Österreich / Portugal / Polen / Russland / Spanien grenzen (1.2) an ein Wunder grenzen

(1.1) benachbart sein (1.2) ähneln, nahekommen

Grenze grenzenlos