__TOC__ proso ()
,
rzeczownik, rodzaj nijaki (1.1) , roślina zbożowa; (1.2) ziarno prosa (1.1)
(1.1-2)
(1.1) zboże
kto sieje proso, ten chodzi boso • nie chodzi boso, bo tu sieją proso • zginąć jak proso w pszenicy • zlecieć się jak wróble na prosoJan Miodek, Póki żyta – póki byta, w: Odpowiednie dać rzeczy słowo. Szkice o współczesnej polszczyźnie, Wrocław 1987. • cudze proso ogania, a jego wróble młócą • nie wsadzaj nosa do cudzego prosa / nie wtykaj nosa do cudzego prosa / pilnuj swego nosa, nie cudzego prosa
angielski: (1.1) millet arabski: (1.1) دخن baskijski: (1.1) artatxiki, artatxe, artoxehe białoruski: (1.1) проса ; (1.2) проса bułgarski: (1.1) просо ; (1.2) просо czeski: (1.1) proso ; (1.2) proso esperanto: (1.1) milio francuski: (1.1) millet hiszpański: (1.1) mijo kataloński: (1.1) mill ; (1.2) mill nowogrecki: (1.1) κεχρί ukraiński: (1.1) просо
proso ()
rzeczownik, rodzaj nijaki (1.1) proso (1.2) proso
(1.1-2)
prosný
proso ()
rzeczownik, rodzaj nijaki (1.1) prosię (1.2) proso