staccato ()
rzeczownik, rodzaj nijaki (1.1) technika śpiewu lub gry na instrumentach muzycznych polegająca na ostrym oddzielaniu od siebie kolejnych dźwięków przez skracanie czasu ich trwania; przysłówek (2.1) w sposób charakterystyczny dla techniki staccato (1.1)
(1.1)
(1.1) W instrumentach smyczkowych staccato polega na „puszczeniu” smyczka, żeby się zatrzymał, lub oderwaniu go od struny.
(2.1) zaśpiewać / zagrać coś staccato
angielski: (1.1) staccato niemiecki: (1.1) Stakkato ; (2.1) staccato nowogrecki: (1.1) στακάτο
staccato ()
przysłówek (1.1) staccato przymiotnik (2.1) staccato (2.2) przerywany (np. stukot broni maszynowej)
staccato ()
przysłówek (1.1) staccato
(1.1)
(1.1) stacc., so hervorgebracht, dass jeder Ton vom andern deutlich abgesetzt ist
(1.1) Vortragsanweisung, Vortragsbezeichnung
Stakkato , Staccato
staccato ()
(1.1) przymiotnik (2.1) oderwany, odłączony, odwiązany rzeczownik, rodzaj męski (3.1) staccato
(2.1) staccato , staccata ; staccati , staccate
(2.1) separato, disgiunto
staccamento , staccatura , stacco staccare staccabile staccatamente