dochodzić () , ,
czasownik nieprzechodni niedokonany ( dojść) (1.1) czasownik nieprzechodni niedokonany (2.1) o czasie: być prawie (2.2) starać się uzyskać albo odzyskać coś (2.3) uczęszczając gdzieś, dotrwać do końca
(1.1, 2.1-3)
(1.1) Dochodziliśmy już do domu, gdy zaczęło padać. (1.1) Dochodzą sprawiedliwości w sądzie. (2.1) Dochodzi siódma. (2.2) Dochodziła do końca roku na ten kurs, ale bardzo narzekała na prowadzącego.
dochodzeniówka , dochodzeniowiec , dochód , dochodowość , dochodzenie , dojście dojść dochodzeniowy, dochodowy
dochodzić do siebie
(1.1) angielski: (1.1) claim (ubiegać się); (2.1) be almost rosyjski: (1.1) доходить ukraiński: (1.1) дохо́дити; (2.2) добива́тися, домага́тися