haczyk ()
,
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy (1.1) od: hak (1.2) mały hak do łowienia ryb na wędkę (1.3) trudny do zauważenia podstęp lub problem (1.4) znak ✓ (1.5) Kazimierz Nitsch, Odrębności słownikowe Poznania, Krakowa, Warszawy, „Język Polski” nr 8–10, s. 267. pogrzebacz
(1.1-5)
(1.1) Odpina swój fartuch kucharski i wiesza go na haczyk. (1.2) Nakładać robaka na haczyk nauczył mnie mój dziadek.
(1.2) haczyk wędkarski
(1.2) haczyk wędkarski (1.3) kruczek
hak , haczka , haczek hakować hakowaty, haczykowaty hakowato, haczykowato
połknąć haczyk
(1.1) (1.3) (1.5) angielski: (1.1) hook; (1.2) angle; (1.3) catch; (1.4) tick, check, checkmark chorwacki: (1.1) kukica ; (1.2) kukica ; (1.3) kvaka duński: (1.2) fiskekrog francuski: (1.2) hameçon wilamowski: (1.1) hykla włoski: (1.1) uncino ; (1.3) spunta