przystojny () , ,
przymiotnik (1.1) taki, który cechuje się przyjemną powierzchownością i dobrą postawą, wywołuje przyjemne odczucia estetyczne (1.2) zgodny z konwenansem, dobrymi obyczajami, czyli „taki, który przystoi”
(1.1-2)
(1.1) Stern był mężczyzną przystojnym i noszącym się w sposób nieco majestatyczny.
(1.2) przystojne zachowanie
(1.1) ładny, urodny, urodziwy, atrakcyjny, interesujący, ponętny; (1.2) obyczajny, przyzwoity
przystojniak , przystojniaczek , przystojniacha , przystojność , przystojeństwo przystojnie
(1.1) Określenie „przystojny” stosowane jest z reguły wobec mężczyzn lub młodzieńców, raczej nie wobec kobiet i dzieci.
angielski: (1.1) handsome arabski: (1.1) وسيم, زين białoruski: (1.1) прыгожы; (1.2) прыстойны chiński standardowy: (1.1) 好看 (hǎokàn) esperanto: (1.1) belaspekta, belstatura estoński: (1.1) kena fiński: (1.1) komea hiszpański: (1.1) apuesto kaszubski: (1.1) spòsobny, szëkòwny, fòrsz niderlandzki: (1.1) knap, aantrekkelijk nowogrecki: (1.1) ευειδής, ωραίος, όμορφος rosyjski: (1.1) статный, красивый sanskryt: (1.1) अन्त turecki: (1.1) yakışıklı walijski: (1.1) golygus włoski: (1.1) benfatto, prestante