ewidentny () , ,
przymiotnik (1.1) oczywisty, widoczny, wyraźny, nie budzący wątpliwości
(1)
(1.1) Jeden z tamtejszych wychowawców w liście do redakcji opisał malwersacje, jakich dopuszczała się dyrektorka wspólnie z kuratorem, pod osłoną wojewódzkich władz partyjnych. Tu mechanizm był podobny – ewidentna działalność przestępcza, tym razem wyjątkowo parszywa, bo polegająca na żerowaniu na dzieciach – sierotach i pełne krycie tej działalności przez kolesiów z władz wojewódzkich. (1.1) Wtedy, choć z pozoru sytuacja wydawała się ewidentna, opozycja miała kłopoty z dostarczeniem do sądu niepodważalnych dowodów. (1.1) Nieudolna próba zamaskowania morderstwa przez upozorowanie samobójstwa była ewidentna. (1.1) To jest ewidentne kłamstwo.
(1.1) ewidentny błąd
(1.1) bezdyskusyjny, bezsporny, bezsprzeczny, jaskrawy, oczywisty, jednoznaczny, namacalny, niedwuznaczny, niepodważalny, niezaprzeczalny, niezbity, pewny, pozadyskusyjny, zrozumiały sam przez się
ewidentnie
Słownik języka polskiego pod redakcją prof. Witolda Doroszewskiego stwierdza, że używanie tego słowa jest rażące, a nowszy Słownik poprawnej polszczyzny pod redakcją tegoż podaje, że lepszym określeniem jest słowo „oczywisty”.
angielski: (1.1) evident czeski: (1.1) evidentní duński: (1.1) evident, indlysende, selvklar esperanto: (1.1) evidenta francuski: (1.1) évident hiszpański: (1.1) evidente interlingua: (1.1) evidente jidysz: (1.1) קענטיק (kentik), קלאָר (klor) niemiecki: (1.1) evident rosyjski: (1.1) очевидный ukraiński: (1.1) очеви́дний włoski: (1.1) evidente