żartobliwy ()
, ,
przymiotnik (1.1) często żartujący (1.2) mający znamiona żartu
(1.1-2)
(1.1) Zwykle wesoły, żartobliwy, serdeczny ze mną nawet do przesady, Campìlli był dzisiaj wyraźnie nieswój.
(1.2) żart.
żart , żarcik , żartobliwość , żartowniś , żartownisia , żartowanie , zażartowanie żartować , zażartować żartobliwie
; dla ~ob~ (), ( + )
angielski: (1.1) tongue-in-cheek, jocular, humorous białoruski: (1.1) жартаўлівы; (1.2) жартаўлівы bułgarski: (1.1) шеговит; (1.2) шеговит hindi: (1.1) मज़ाकिया (mazākiyā) kaszubski: (1.2) żartoblëwi rosyjski: (1.1) насмешливый, лукавый ukraiński: (1.1) жартівливий; (1.2) жартівливий, жартівний