oficer ()
, ,
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy (1.1) osoba zajmująca odpowiednią pozycję w hierarchii jakiejś służby mundurowej; w Polsce: posiadająca stopień od podporucznika wzwyż; rzeczownik, rodzaj żeński (2.1) kobieta będąca oficerem (1.1)
(1.1)
(1.1) Oficerowie do rana bawili się w kantynie. (1.1) Mój wujek był marynarzem i oficerem Floty. (1.1) Nie matura, lecz chęć szczera, zrobi z ciebie oficera. (2.1) Stukot butów uderzających o chłodną, metalową podłogę zwiastował nadejście imperialnej oficer.
(1.1) oficer dyżurny / marynarki / sztabu • oficer flagowy • młodszy oficer • starszy oficer • pierwszy oficer • oficer ogniowy • oficer liniowy
oficerka , oficerki , oficerstwo , oficerzyna oficerek oficerski
< <
angielski: (1.1) officer arabski: (1.1) ضابط baskijski: (1.1) ofizial, ofizier białoruski: (1.1) афіцэр bułgarski: (1.1) офицер czeski: (1.1) důstojník duński: (1.1) officer esperanto: (1.1) oficiro francuski: (1.1) officier hiszpański: (1.1) oficial niemiecki: (1.1) Offizier ; (2.1) Offizierin nowogrecki: (1.1) αξιωματικός ormiański: (1.1) սպա rosyjski: (1.1) офицер ukraiński: (1.1) офіцер włoski: (1.1) ufficiale