znawca ()
, ,
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy (1.1) osoba dobrze się na czymś znająca, mająca wiedzę, doświadczenie w odpowiedniej dziedzinie, umiejąca należycie ocenić coś lub kogoś
(1.1)
(1.1) Franek był prawdziwym znawcą literatury hiszpańskiej.
(1.1) znawca +
(1.1) znawca literatury / malarstwa / sportu / sztuki / gór / puszczy / chrześcijaństwa / islamu / Biblii / Krakowa / Pomorza / Tatr / Węgier / Arabów • dobry / najlepszy / wybitny / wyborny / znakomity / wytrawny znawca • znawcy powiadają / twierdzą
(1.1) biegły, człowiek kompetentny, ekspert, fachman, fachowiec, fachura, koneser, opiniodawca, praktyk, profesjonalista, rzeczoznawca, spec, specjalista, taksator, zawodowiec, probant
(1.1) laik, profan
znanie , znawstwo znawczyni znać znany
, → wiedzieć
angielski: (1.1) expert, authority białoruski: (1.1) знавец , знаток bułgarski: (1.1) познавач dolnołużycki: (1.1) znajeŕ duński: (1.1) kender francuski: (1.1) expert górnołużycki: (1.1) znajer hiszpański: (1.1) conocedor, entendido, experto, persona competente, ducho jidysz: (1.1) ידען (jadn), מבֿין (mejwn), קענער (kener) kazachski: (1.1) білімпаз litewski: (1.1) žinovas niemiecki: (1.1) Kenner , Fachmann , Experte rosyjski: (1.1) знаток słowacki: (1.1) znalec słoweński: (1.1) izvedenec , poznavalec , strokovnjak turecki: (1.1) uzman włoski: (1.1) conoscitore , intenditore , esperto