zbroja ()
,
rzeczownik, rodzaj żeński (1.1) okrycie ochronne wojownika (niekiedy konia, słonia bojowego), zabezpieczające przed ciosami; (1.2) uprząż dla konia
(1.1-2)
(1.1) W przywołanej tu przed chwilą szóstej księdze Iliady Glaukos, sprzymierzony z Trojanami przywódca likijski, opowiada Achajczykowi Diomedesowi, spotkanemu na polu bitwy (zamiast walczyć wymienią między sobą zbroje), o Syzyfie i innych swoich przodkach.
(1.1) zakładać / założyć / przywdziewać / przywdziać / nosić / zdejmować / zdjąć zbroję • zbroja pełna / częściowa • zbroja płytowa / skórzana / stalowa / lamelkowa / łuskowa / turniejowa / kryta / ozdobna / końska • zbroja rycerska / husarska / kirasjerska • zbroja północnowłoska (mediolańska) / niemiecka (gotycka) / maksymiliańska • zbroja chroni / ochrania / lśni / uwiera / ciąży
(1.1) pancerz, ubranie
(1.1) kolczuga, brygantyna
(1.1) uzbrojenie
(1.1) hełm, naszyjnik, kirys, naręczak (manica), tarczka opachowa, obojczyk, rękawica, nabiodrek, nakolannik, nagolennik, trzewik
zbrojeniówka , zbrojny , zbrojenie , uzbrojenie , zbrojownia , zbrojmistrz , zbrojnik , zbrojówka , zbrojnikowate , Zbroja /, Zbrojów zbroić , uzbroić zbrojny, zbrojeniowy, zbrojnikowaty zbrojnie
nie zbroja czyni rycerza, lecz waleczność serca • nie każdy to jest rycerz, co pod zbroją albo pancerzem się kryje • obsrać zbroję
(1.1)
angielski: (1.1) armour, armor arabski: (1.1) درع chorwacki: (1.1) oklop czeski: (1.1) zbroj , brnění fiński: (1.1) haarniska francuski: (1.1) armure hiszpański: (1.1) armadura , coraza japoński: (1.1) 鎧 (yoroi) niderlandzki: (1.1) pantser niemiecki: (1.1) Rüstung nowogrecki: (1.1) θώρακας portugalski: (1.1) armadura rosyjski: (1.1) броня , доспехи słowacki: (1.1) brnenie szwedzki: (1.1) rustning ukraiński: (1.1) обладунки, лати włoski: (1.1) armatura , barda