polecenie () , ,
rzeczownik, rodzaj nijaki (1.1) nakazanie komuś zrobienia czegoś, także wypowiedź o takiej intencji (1.2) zaprotegowanie kogoś
(1.1-2)
(1.1) Polecenie się wykonuje, a nie analizuje. (1.1) Odmowa wykonania polecenia przełożonego o odsunięciu lub niedopuszczeniu do pełnienia służby pociąga za sobą odpowiedzialność dyscyplinarną, wyjątkami są tu przypadki podyktowane charakterem służby lub względami bezpieczeństwa.
(1.1) polecenie służbowe / wyjazdu służbowego • polecenie księgowania / zapłaty • wykonywać polecenie • podporządkować się / podporządkowywać się poleceniu / poleceniom (1.2) pracownik z polecenia
(1.1) dyspozycja, dyrektywa, nakaz, rozkaz, wytyczna, zarządzenie (1.2) rekomendacja
polecać , polecić polecajka
angielski: (1.2) recommendation chiński standardowy: (1.1) 命令 (mìnglìng); (1.2) 介绍 (jièshào) duński: (1.1) ordre , befaling ; (1.2) anbefaling , rekommandation hindi: (1.1) आज्ञा hiszpański: (1.1) orden ; (1.2) recomendación jidysz: (1.1) שאַף (szaf) łaciński: (1.1) nutus rosyjski: (1.1) распоряжение , указание ; (1.2) рекомендация sanskryt: (1.1) शासन, आज्ञा