πλάκα ()
rzeczownik, rodzaj żeński (1.1) płyta (1.2) płyta (1.3) płyta (muzyczna) (1.4) płyta (z jakiegoś twardego materiału) (1.5) tabliczka, kostka (jednostka towaru) (1.6) tablica (do pisania) (1.7) określenie na wszystko co jest twarde i płaskie (1.8) figiel, psikus
(1.1-7)
(1.1) ρίχνω πλάκα → wykonywać płytę (1.2) τεκτονική πλάκα → płyta tektoniczna (1.8) έχω πλάκα → być żartobliwy • κάνω / σπάω πλάκα → żartować
(1.3) δίσκος
πλακάκι, πλακάς, πλακατζής, πλακατζού, πλακέτα, πλακίδιο, πλακόστρωση, πλακόστρωτος, πλακούντας πλακίτσα πλακώνω πλακουτσωτός, πλακέ πλακέ, πλακί -πλακα, πλακουτσ-, πλακο-
της πλάκας → podrobiony, wtórny