współpracownik () , , ,
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy (1.1) osoba lub inny podmiot pracujący wspólnie z inną osobą lub podmiotem
(1.1)
(1.1) Wtedy Teoś zarekwirował ponad pięćdziesiąt flaszek, które lojalnie rozdzielił pośród najbliższych współpracowników.
(1.1) partner, wspólnik
(1.1) pracownik, uczestnik
współpraca , współpracowanie współpracowniczka współpracować
angielski: (1.1) collaborator baskijski: (1.1) lankide białoruski: (1.1) супрацоўнік bułgarski: (1.1) сътрудник chorwacki: (1.1) suradnik esperanto: (1.1) kunlaboranto hiszpański: (1.1) colaborador , cooperador kazachski: (1.1) еңбектес, қызметтес niemiecki: (1.1) Mitarbeiter nowogrecki: (1.1) συνεργάτης rosyjski: (1.1) сотрудник słowacki: (1.1) spolupracovník ukraiński: (1.1) співробітник węgierski: (1.1) munkatárs