pilnik ()
, ,
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy (1.1) rodzaj narzędzia z hartowanej stali w kształcie płaskiej sztabki o chropowatej powierzchni, używany do ścierania, gładzenia lub obrabiana, najczęściej kawałków drewna;
(1.1)
(1.1) Ojciec Jurka wykuł mi ze starego pilnika krzesiwo, za pomocą którego nauczyłem się rozniecać ogień.
(1.1)
(1.1) narzędzie
opiłek pilniczek opiłowywać , piłować
angielski: (1.1) baskijski: (1.1) karraka czeski: (1.1) pilník duński: (1.1) fil hiszpański: (1.1) lima kaszubski: (1.1) wilëca niemiecki: (1.1) Feile , Raspel nowogrecki: (1.1) λίμα , ράσπα , ρίνη ukraiński: (1.1) напи́лок wilamowski: (1.1) faejł , fajł , fǡjł