dobrowolny () , ,
przymiotnik (1.1) wynikający z własnej woli, działający bez przymusu (1.2) otwarty, publicznyJolanta Maćkiewicz, Zbigniew Majchrowski, Stanisław Rosiek, Między tekstami 1. Początki. Średniowiecze (echa współczesne), wyd. III, wyd. słowo / obraz terytoria, Gdańsk 2004, s. 125.
(1)
(1.1) Skutki te należą do etapu nazywanego wykonaniem decyzji, zarówno dobrowolnym (podporządkowanie się decyzji przez jej adresata), jak i przymusowym (egzekucja administracyjnoprawna).
(1.1) własnowolny
(1.1) niedobrowolny, przymusowy
(1.1) niekonieczny
(1.1) nieobowiązkowy, ochotniczy, społeczny
dobrowolność dobrowolnie
albański: (1.1) vullnetar angielski: (1.1) voluntary arabski: (1.1) اختياري białoruski: (1.1) добраахвотны, дабравольны; (1.2) добраахвотны bułgarski: (1.1) доброволен chorwacki: (1.1) dobrovoljan, dragovoljan czeski: (1.1) dobrovolný duński: (1.1) frivillig esperanto: (1.1) propravola, spontanea estoński: (1.1) vabatahtlik fiński: (1.1) vapaaehtoinen francuski: (1.1) volontaire hiszpański: (1.1) voluntario, espontáneo jidysz: (1.1) פֿרײַוויליק kataloński: (1.1) voluntari litewski: (1.1) savanoriškas łotewski: (1.1) brīvprātīgs niderlandzki: (1.1) vrijwillig niemiecki: (1.1) gutwillig, freiwillig norweski (bokmål): (1.1) frivillig nowogrecki: (1.1) προαιρετικός, εθελοντικός paszto: (1.1) اختياري rosyjski: (1.1) добровольный rumuński: (1.1) voluntar sanskryt: (1.1) आभिप्रायिक serbski: (1.1) добровољан słowacki: (1.1) dobrovoľný słoweński: (1.1) prostovoljen szwedzki: (1.1) frivillig turecki: (1.1) gönüllü ukraiński: (1.1) добровільний; (1.2) добровільний węgierski: (1.1) önkéntes włoski: (1.1) volontario, spontaneo