harcerz ()
, ,
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy (1.1) członek harcerstwa, polskiej organizacji skautowej (1.2) żołnierz lekkozbrojny w XV–XVII w., który wchodził w pojedyncze utarczki przed rozpoczęciem właściwej bitwy
(1.1-2)
(1.1) Na skraju lasu stał młody harcerz w mundurze. (1.1) Na słowie harcerza polegaj jak na Zawiszy.
(1.2) harcownik
(1.1) skaut
harcerstwo , harcereczka , harcownik , harce , harcerzowanie , harcowanie , poharcowanie harcerzyk harcerka harcować , poharcować , harcerzować harcerski harcersko, po harcersku
(1.1) od (1.2) (1.2)
angielski: (1.1) scout białoruski: (1.1) гарцэр czeski: (1.1) skaut , junák duński: (1.1) spejder esperanto: (1.1) skolto francuski: (1.1) éclaireur , scout hiszpański: (1.1) explorador , escultista niderlandzki: (1.1) scout , verkenner , padvinder niemiecki: (1.1) Pfadfinder nowogrecki: (1.1) πρόσκοπος portugalski: (1.1) escoteiro ukraiński: (1.1) пластун włoski: (1.1) scout