ubytek ()
,
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy (1.1) strata, uszczerbek, różnica ilościowa pomiędzy stanem pierwotnym a aktualnym (1.2) fragment zęba zaatakowany próchnicą
(1)
(1.2) 10 lat temu w Norwegii zakazano wypełniania ubytków w zębach mieszanką rtęci – amalgamatem.
(1.1) strata, ubywanie, utrata brak, deficyt, niedobór, niedomiar, niedostatek (1.2) dziura (w zębie)
ubywać bywalec , ubywanie , ubycie
angielski: (1.2) cavity duński: (1.2) hul hiszpański: (1.1) merma , desgaste polski język migowy: rosyjski: (1.1) убыток