wychowywać ()
, ,
czasownik przechodni niedokonany ( wychować) (1.1) kształtować czyjś charakter i zachowanie, zapewniać komuś opiekę do momentu osiągnięcia przez niego samodzielności (1.2) nauczać kogoś pewnej czynności lub zawodu (1.3) (o zwierzętach) opiekować się młodymi, póki są niesamodzielne (1.4) starać się (o coś), zabiegaćAntoni Danysz, Znaczenie wyrazów „wychować” i „wychowanie” w dawniejszej polszczyźnie, „Język Polski i Poradnik Językowy” nr 5–6/1916, s. 128. (1.5) opatrywać (zaspokajać potrzeby materialne), żywićAntoni Danysz, Znaczenie wyrazów „wychować” i „wychowanie” w dawniejszej polszczyźnie, „Język Polski i Poradnik Językowy” nr 5–6/1916, s. 128, 129. czasownik zwrotny niedokonany wychowywać się ( wychować się) (2.1) być wychowywanym (1)
(1) (2)
(1.1) Swoje dzieci, zgodnie z politycznymi sympatiami, wychowywał w duchu liberalnym.
(1.2) edukować, kształcić, nauczać
chować wychowaniec , wychowanica , wychowanie , wychowawca , wychowawczyni , wychowanek , wychowanka , wychowywanie , chów wychowawczy
angielski: (1.1) raise, bring up; (1.2) educate; (2.1) be raised bułgarski: (1.1) възпитавам esperanto: (1.1) eduki; (1.2) eduki francuski: (1.1) élever; (1.2) éduquer, élever hiszpański: (1.1) educar; (1.2) formar, instruir; (1.3) criar nowopruski: (1.1) augīntun; (1.2) augīntun polski język migowy: rosyjski: (1.1) воспитывать; (1.2) обучать szwedzki: (1.1) fostra, uppfostra; (2.1) växa upp ukraiński: (1.1) виховувати; (1.2) виховувати włoski: (1.1) educare, tirare su; (1.2) insegnare