puszcza ()
,
rzeczownik, rodzaj żeński (1.1) dziki, pierwotny las o dużej powierzchni; (1.2) pustkowie
(2.1) 3. tryb oznajmujący od: puszczać
(1.1-2) (2.1)
(1.2) A Mojżesz pasł trzodę Jetra, świekra swego, kapłana Madyjańskiego; i zagnał trzodę na puszczą, a przyszedł do góry Bożej, do Horeb (…)Stary Testament, Księga Wyjścia 3:1, przekład Biblii gdańskiej
(1.2) pustynia
(1.1) las
pustynnienie , pustelniczka , puszczak , Puszczak , pustkowie , puszczyk , pustelnik , pustka , pustynia , puszczanin , pustelnica puszczański
gdy jeleń wejdzie w moją puszczę, to jeleń mój • głos wołającego na puszczy • lepszy zając w miechu od niedźwiedzia w puszczy • nie podobała się Żydom na puszczy manna
<
(1.1)
(1.2) białoruski: (1.1) пушча czeski: (1.1) prales fiński: (1.1) aarniometsä kaszubski: (1.1) pùszczô niderlandzki: (1.1) oerbos ; (1.2) wildernis rosyjski: (1.1) пуща ukraiński: (1.1) пуща wilamowski: (1.2) pustynja