bezradność () ,
rzeczownik, rodzaj żeński (1.1) niemożność poradzenia sobie, zwłaszcza w trudnej sytuacji;
(1)
(1.1) Wyuczona bezradność jest poddaniem się, zaprzestaniem działania, które wynika z przekonania, że cokolwiek się zrobi, nie będzie to miało żadnego znaczeniahttp://www.niebieskalinia.pl/index.php?assign=ofiary_przemocy&w=1024..
(1) bezradność wobec +
(1.1) starcza bezradność • bezradność dziecka • poczucie bezradności • wyuczona bezradność
(1.1) bezsilność, niemoc
bezradny bezradnie
angielski: (1.1) helplessness białoruski: (1.1) бездапаможнасць , беспараднасць białoruski (taraszkiewica): (1.1) бяспомачнасьць , беспараднасьць czeski: (1.1) bezmocnost duński: (1.1) hjælpeløshed , magtesløshed fiński: (1.1) avuttomuus niemiecki: (1.1) Hilflosigkeit polski język migowy: rosyjski: (1.1) беспомощность słowacki: (1.1) bezmocnosť szwedzki: (1.1) hjälplöshet ukraiński: (1.1) безпомічність włoski: (1.1) inermità