duiken () , ,
czasownik mocny (1.1) pływać, nurkować (poruszać się głęboko pod wodą) (1.2) nurkować (skakać do wody) (1.3) zanurkować, szybko poruszać się w dół (1.4) rzucać się
(2.1) od
(1) duiken (duikt), dook, heeft gedoken (Aneks:Język niderlandzki - koniugacja mocna klasa II, typ "duiken")
(1.1) Zij duiken vaak in de Rode Zee. → Oni często nurkują w Morzu Czerwonym. (1.2) De kinderen leren van de springplank in het water te duiken. → Dzieci uczą się nurkować skacząc z deski. (1.3) Het vliegtuig dook naar beneden. → Samolot zanurkował w dół. (1.4) De keeper dook naar de bal. → Bramkarz rzucił się na piłkę.
(1) diepzeeduiken • induiken • naduiken • onderduiken • ontduiken • opduiken • wegduiken
duiker, duiksport