polecieć ()
, ,
czasownik nieprzechodni dokonany ( lecieć) (1.1) udać się drogą powietrzną (1.2) pobiec (1.3) zostać wyrzuconym lub wypchniętym w powietrze (1.4) polecieć na coś → być przez coś skuszonym, nie móc się oprzeć (1.5) spaść (o cenach, wartościach) czasownik nieprzechodni dokonany ( brak) (2.1) zostać zwolnionym ze stanowiska (2.2) gwałtownie się poruszyć pod wpływem zewnętrznej siły
(1-2)
(1.1) Sąsiedzi polecieli na wakacje do Afryki. (1.2) Jak tylko dojechaliśmy do domu, Michaś poleciał przywitać się z mamą. (1.3) Tak zahamował, że aż dym poleciał spod kół. (1.4) Nie sądzę, by ją kochał — moim zdaniem poleciał na jej kasę. (1.5) Ceny akcji poleciały w dół po publikacji raportu. (2.1) Po tej aferze poleciał prezes i cały zarząd. (2.2) Gdy nadeszła fala uderzeniowa, wszyscy polecieliśmy do tyłu.
(1.1) polecieć samolotem • polecieć na wakacje
(1.2) pobiec, pognać, popędzić, puścić się biegiem
latać lot oblatany polecieć jak strzała
polski język migowy: ukraiński: (1.1) полетіти; (1.2) полетіти; (1.3) полетіти; (1.4) повестися; (1.5) полетіти; (2.1) полетіти; (2.2) полетіти