drzazga ()
, ,
rzeczownik, rodzaj żeński (1.1) niewielki, ostry odłamek jakiegoś materiału (drewna, metalu, szkła itp.) (1.2) mały, drewniany odłupek, stosowany przeważnie jako podpałka
(1.1-2)
(1.1) Nie panikuj tak! To tylko mała drzazga. (1.1) Biedna Anusia, której piękny Babinicz nieco w głowie zawrócił, żegnała się z nim bardzo czule, ale on się trzymał ostro i dopiero na samem odjezdnem rzekł jej: — Żeby nie jedno licho, które w sercu jako cierń siedzi, tobym się był pewnie w waćpannie na umor rozkochał. Anusia pomyślała sobie, że niemasz takiej drzazgi, którejby nie można przy cierpliwości igiełką wydłubać, lecz że i bała się trochę tego Babinicza, więc nie rzekła nic — westchnęła cicho i odjechałaHenryk Sienkiewicz: Potop.. (1.2) Znów huknął strzał, tym razem drzazgi posypały się z kości. (…) Nim upłynął kwadrans, cała izba grzmiała wystrzałami. Dym przesłonił światło świec i postacie strzelających. (…) drzazgi leciały z czaszek, wióry ze ścian i z ram portretów… (1.2) — …Nie wykręcisz się sianem. Stawajno teraz, stawaj, bo wiem, że cię tchórz oblatuje, choć się za orszańskiego mistrza podajesz (…) pan Wołodyjowski nie śpieszył się i nie wydobywając jeszcze szabli, obejrzał się naokoło po niebie (…) przed domem mrok panował zupełny. — Dobrze się dzień zaczyna — rzekł pan Wołodyjowski — ale słońce nieprędko jeszcze wejdzie. Może waść życzysz, żeby nam poświecili? (…) szlachta zatoczyła w milczeniu krąg naokół rycerzy; wszyscy podnieśli zapalone drzazgi w górę, za nimi umieścili się inni, ciekawi i niespokojni; w środku przeciwnicy mierzyli się oczymaHenryk Sienkiewicz: Potop..
(1.2) drzazga kostna
(1.1) zadra, zadzior, zadziora, , , (1.2) trzaska, szczapka
aż drzazgi lecą • iść w drzazgi / lecieć w drzazgi • rozbić na drzazgi / w drzazgi • roztrzaskać na drzazgi / w drzazgi • strzaskać na drzazgi / strzaskać w drzazgi
angielski: (1.1) splinter, sliver arabski: (1.1) شظية azerski: (1.1) tilişkə białoruski: (1.2) трэска fiński: (1.1) säle francuski: (1.1) écharde , esquille hiszpański: (1.1) astilla , esquirla ; (1.2) astilla jidysz: (1.2) קין (kin) kazachski: (1.1) шөгір litewski: (1.1) rakštis macedoński: (1.1) спица nowogrecki: (1.1) αγκάθι , αγκίδα , σχίζα rosyjski: (1.1) заноза szwedzki: (1.1) sticka ukraiński: (1.1) ска́лка ; (1.2) трі́ска włoski: (1.1) scheggia