benzen ()
, ,
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy (1.1) organiczny związek chemiczny z grupy arenów, najprostszy obojętny węglowodór aromatyczny;
(1.1)
(1.1) Na kolokwium mieliśmy opisać otrzymywanie dwumetylobenzenu z benzenu.
(1.1) benzol
benzenowy
angielski: (1.1) benzene białoruski: (1.1) бензол bośniacki: (1.1) benzen bułgarski: (1.1) бензен , бензол czeski: (1.1) benzen francuski: (1.1) benzène hiszpański: (1.1) benceno kataloński: (1.1) benzè łaciński: (1.1) benzenum macedoński: (1.1) бензен niderlandzki: (1.1) benzeen niemiecki: (1.1) Benzol nowogrecki: (1.1) βενζόλιο portugalski: (1.1) benzeno rosyjski: (1.1) бензол rumuński: (1.1) benzen słowacki: (1.1) benzén słoweński: (1.1) benzén szwedzki: (1.1) bensen turecki: (1.1) benzen ukraiński: (1.1) бензол węgierski: (1.1) benzol włoski: (1.1) benzene , benzolo
benzen ()
rzeczownik, rodzaj męski (1.1) benzen
benzen ()
rzeczownik, rodzaj męski nieżywotny (1.1) benzen
(1.1)
benzenový
benzen ()
rzeczownik, rodzaj męski nieżywotny (1.1) benzen
(1.1) benzol
benzen ()
rzeczownik (1.1) benzen