strzemiączko ()
, ,
rzeczownik, rodzaj nijaki (1.1) pasek, taśma lub gumka u dołu spodni, zakładane pod stopę, zapobiegające podciąganiu się nogawki w górę (1.2) kosteczka słuchowa znajdująca się w uchu środkowym człowieka i ssaków; (1.3) narzędzie ogrodnicze w kształcie małego strzemienia osadzonego na długim trzonku, służące do spulchniania gleby i pielenia chwastów
(1.2) Gdy słyszymy dźwięk, układ kosteczek słuchowych – młoteczek, kowadełko i strzemiączko – przekazuje drgania z błony bębenkowej do ucha wewnętrznego.
(1.2) ucho
strzemię , strzemienny strzemiączkowy, strzemienny
baskijski: (1.2) estribu duński: (1.2) stigbøjle hiszpański: (1.1) estribo łaciński: (1.1) stapes niemiecki: (1.2) Steigbügel nowogrecki: (1.1) αναβολέας rosyjski: (1.2) стремя słowacki: (1.2) strmienok