marr ()
czasownik przechodni (1.1) brać, wziąć, zabierać
(1.1) marr, merr, merr, marrim, merrni, marrin; mora, more, mori, morëm, morët, morën; marrë; merr
(1.1) Do të marr një çadër sepse po bie shiu. → Wezmę parasol, bo pada deszcz.
(1.1) jap
marrës
marr ()
rzeczownik, rodzaj męski (1.1) marzec
(1.1) mars, mâ
marr ()
rzeczownik, rodzaj nijaki (1.1) skrzypnięcie, skrzyp, trzeszczenie, zgrzyt
(1.1) brak, ískur
marr ()
rzeczownik, rodzaj męski (1.1) koń (1.2) morze