mieć na imię ()
, ,
fraza czasownikowa niedokonana (1.1) posiadać, nosić jakieś imię nadane aktem urodzenia
(1.1)
(1.1) Ten nowy sąsiad ma na imię Jacek.
(1.1) mieć na imię +
(1.1) nosić imię, nazywać się, wołać kogoś
angielski: (1.1) be called baskijski: (1.1) izena izan, iritzi duński: (1.1) hedde esperanto: (1.1) nomiĝi francuski: (1.1) s'appeler niemiecki: (1.1) mit Vornamen heißen norweski (bokmål): (1.1) hete rosyjski: (1.1) зва́ться szwedzki: (1.1) heta