tilstand ()
rzeczownik, rodzaj wspólny (1.1) stan (sytuacja, położenie, warunki itp.) (1.2) stan zdrowia (często w zw. z chorobą czy wypadkiem)
(1.1) en tilstand, tilstanden, tilstande, tilstandene
(1.1) Du vil lære hvad transe er og hvordan du kan gå ind i en selvhypnotisk tilstand. → Dowiesz się, co to jest trans oraz jak wprowadzić się w stan autohipnotyczny. (1.2) Trods sine begrænsninger giver klinisk undersøgelse mulighed for at identificere elementer af potentielt alvorlige tilstande. → Pomimo swoich ograniczeń badanie kliniczne daje możliwość identyfikacji elementów potencjalnie poważnych schorzeń.
(1.1) i beruset tilstand → w stanie nietrzeźwym