sprawność ()
,
rzeczownik, rodzaj żeński (1.1) zdolność organizmu lub umysłu do zręcznego, szybkiego działania (1.2) szybka i solidne wykonywanie jakichś czynności, zręczne działanie (1.3) zdolność do poprawnego działania (urządzenia) (1.4) wielkość fizyczna określająca w jakim stopniu urządzenie, organizm lub proces przekształca energię występującą w jednej postaci w energię w innej postaci; (1.5) w harcerstwie: umiejętność lub wiedza w jakimś zakresie (1.6) odznaka na mundurze harcerskim symbolizująca umiejętność lub wiedzę w jakimś zakresie
(1.1-4) (1.5-6)
(1.2) Zgłoszeń było podobno tak wiele, że ich liczba groziła paraliżem policji, więc państwo wykazało się sprawnością legislacyjną i szybciutka nowela ustawy już obowiązuje.
sprawny, sprawnościowy sprawnie, sprawnościowo
angielski: (1.2) efficiency, effectiveness esperanto: (1.1) lerteco; (1.2) lerteco, efikeco; (1.3) produktiveco łaciński: (1.1) habilitas ; (1.2) habilitas niemiecki: (1.1) Fähigkeit (1.2) Fertigkeit , Geschicklichkeit (1.3) Funktionstüchtigkeit , Effizienz (1.4) Wirkungsgrad (1.5) Fähigkeit (1.6) Abzeichen rosyjski: (1.3) исправность