baklawa ()
,
rzeczownik, rodzaj żeński (1.1) słodki deser orientalny rozpowszechniony w kuchni tureckiej, bałkańskiej i innych, złożony z płatów ciasta półfrancuskiego przełożonego warstwami posiekanych orzechów (włoskich albo migdałów), nasączonych cukrowym syropem lub miodemMaciej E. Halbański: Leksykon sztuki kulinarnej, Wydawnictwo „Watra”, Warszawa 1987, ISBN 83-225-0106-4, s. 16.;
(1.1)
(1.1) Wewnątrz mówiło się po francusku i jadło ptifurki, lecz także turecką baklawę, rosyjskie pirożki, wiedeńskie strudle – przegląd najważniejszych w Rumunii wpływów kulturowychBłażej Brzostek, Paryże Innej Europy. Warszawa i Bukareszt, XIX i XX wiek, Wydawnictwo WAB, Warszawa 2015..
(1.1) baklava, bakława
(1.1) ciasto
angielski: (1.1) baklava arabski: (1.1) بقلاوة bułgarski: (1.1) баклава czeski: (1.1) baklava francuski: (1.1) baclava hiszpański: (1.1) baclava niderlandzki: (1.1) baclava niemiecki: (1.1) Baklava / nowogrecki: (1.1) μπακλαβάς portugalski: (1.1) baclava rosyjski: (1.1) баклава , пахлава turecki: (1.1) baklava włoski: (1.1) baclava