orgue ()
rzeczownik, rodzaj męski (1.1) organy
(1.1) orgue; orgues
(1.1) tenir l'orgue dans une égliseJerzy Dobrzyński, Anna Dutka, Bogusława Frosztęga, Irena Kaczuba, Janina Karna, Wielki słownik francusko-polski. Tom II. M-Z, Warszawa, Wiedza Powszechna, 1982, s. 200, ISBN 83-214-0293-3 → grać na organach w jakimś kościele
(1.1) instrument
(1.1) harmonium
organiste /
(1.1) Wyraz orgue jest standardowo rodzaju męskiego i w liczbie mnogiej ma formę orgues. Jednak w stylu podniosłym forma liczby mnogiej orgues może być użyta jako rzeczownik rodzaju żeńskiego i stosowana w odniesieniu do pojedynczego instrumentuAdolphe V. Thomas, Michel de Toro, Dictionnaire des difficultés de la langue française, Larousse, 2006, s. 289–290, ISBN 2-03-582696-9.