cierpliwość () , ,
rzeczownik, rodzaj żeński (1.1) zdolność spokojnego, długotrwałego znoszenia rzeczy przykrych (1.2) zdolność spokojnego wyczekiwania na coś lub dążenia do czegoś
(1.1-2)
(1.2) Urodzeni pod znakiem Byka odznaczają się cierpliwością. (1.2) Stał w ostrych promieniach słońca patrząc z niezmierną cierpliwością i powtarzając, że matka jego jest umierającaGraham Greene, „Moc i chwała” (tłum. Bolesław Taborski).
(1.1) tracić / stracić cierpliwość (1.2) nadużywać / nadużyć cierpliwości
(1.1) opanowanie (1.2) wytrwałość
(1.1-2) niecierpliwość
(1.1) spokój, wytrwałość (1.2) zdolność
cierpliwy cierpliwie
anielska cierpliwość • uzbroić się w cierpliwość • przysłowia: cierpliwość i mury przebija • cierpliwość przynosi róże
angielski: (1.1) patience; (1.2) patience arabski: (1.1) صبر białoruski: (1.1) цярплівасць , цярпенне bułgarski: (1.1) търпеливост czeski: (1.1) trpělivost duński: (1.1) tålmodighed esperanto: (1.1) pacienco francuski: (1.1) patience hiszpański: (1.1) paciencia , resignación ; (1.2) paciencia , perseverancia , calma , tranquilidad niemiecki: (1.1) Geduld norweski (bokmål): (1.1) tålmodighet / nowogrecki: (1.1) υπομονή , ανεκτικότητα ; (1.2) υπομονή , εμμονή pendżabski: (1.1) ਜਰਾਂਦ (jarānda) portugalski: (1.1) paciência rosyjski: (1.1) терпимость ; (1.2) терпеливость szwedzki: (1.1) tålamod tuvalu: (1.1) loto kufaki węgierski: (1.1) türelem; (1.2) türelem wilamowski: (1.1) gydułt , gydułd włoski: (1.1) pazienza , sopportazione