poprzedzać ()
, ,
czasownik przechodni niedokonany ( poprzedzić) (1.1) znajdować/przemieszczać się przed kim/czym (1.2) występować wcześniej (1.3) umieszczać co przed czym
(1-3)
(1.2) Na stół, ku ogólnej radości, wjechała, poprzedzana falą rozkosznego aromatu, micha wieprzowiny duszonej z rodzynkami.
(1.2) poprzedzać wstępem / przedmową
(1.1) wyprzedzać
(1.1) następować
poprzednik , poprzedniczka , poprzednica , poprzednictwo , poprzedzanie , poprzedzenie wyprzedzać poprzedni, przedni, poprzedzający poprzednio
angielski: (1.1) precede, antecede, go before, come before arabski: (1.2) سبق, سلف białoruski: (1.1) папярэднічаць duński: (1.1) forudgå; (1.2) forudgå esperanto: (1.1) antaŭi hiszpański: (1.1) preceder; (1.2) preceder niemiecki: (1.1) vorangehen; (1.2) einleiten rosyjski: (1.1) предшествовать; (1.2) предпосылать